Vrede volgens Paul

 
05 nov 2015, by Karin in Motiveren inspireren, relaties, Vrede volgens

Ontmoet Paul van Cleef, een man met het hart op de juiste plaats. Een man die laat zien hoe je als individu een verschil kan maken in het leven van velen. In zijn geval, in het leven van dementiepatiënten en oude van dagen.

paul van cleef

Dementie, een ziekte die volgens mij iedereen die ouder wordt angst aanjaagt. Zo ook bij mijn moeder, ‘als mij dat maar bespaart blijft’. Dan stel ik haar gerust door te zeggen dat zij een bijzonder goed geheugen heeft en nog steeds super scherp is. Maar ik begrijp haar wel en om eerlijk te zijn deel ik die angst.

Om bij leven je herinneringen kwijt te raken, je dierbaren niet meer te (her)kennen, plaatsen die ooit zo vertrouwd waren komen ineens volkomen vreemd voor. Hoe beangstigend moet dat zijn. Je kan niet meer voor jezelf zorgen, gaat in een waanwereld leven en emotioneel ben je alle controle kwijt. De persoon die je ooit was is niet meer en je belandt uiteindelijk in een woonzorgcentrum. Hier loop je rond op een gesloten afdeling, je bent totaal afhankelijk van de mensen om je heen en je kan alleen maar hopen dat er goed voor je gezorgd wordt.

Bij woonzorgcentrum Mariënhaven in Warmond wordt er goed voor deze patiënten gezorgd. Hier realiseert men zich dat muziek van groot belang is voor het welzijn van deze mensen. De bewoners mogen zich hier gelukkig mee prijzen en met het feit dat er een hele lieve goede zanger is die elke twee weken langskomt om voor hen een gastoptreden te verzorgen van anderhalf uur. Deze zanger is Paul en twee weken geleden heb ik met eigen ogen mogen aanschouwen wat het effect is wanneer hij liedjes uit hun verleden ten gehore brengt.

Uit privacy overwegingen mocht ik geen foto’s maken van de bewoners en ondanks dat dit begrijpelijk is, is het wel jammer. Want het is zo mooi om te zien hoe mensen die in eerste instantie wat apathisch om zich heen kijken, ineens zachtjes met hun hoofd beginnen te knikken wanneer de muziek begint. Hoe Paul de interactie aangaat met zijn publiek en hen weer mee terug neemt naar een tijd waarin zij vol in het leven stonden. Fred zingt luidkeels mee met krachtige stem en gaat zo in zijn lied op dat zijn gezicht vuurrood aanloopt. Maar ook Frits laat van zich horen. Twee jonge meiden van 17 jaar (beide vrijwilligers) hebben de grootste lol met mevrouw de Waal, die naast het continue glad strijken van een meegenomen theedoek, er ook een gehele eigen dansstijl op nahoudt. De freule kijkt met verliefde ogen naar Paul wanneer hij speciaal voor haar wat Amsterdamse liedjes zingt en geeft hem veelvuldig handkusjes. Als mijn blik door de zaal gaat zie ik ook mensen die in een totaal andere ruimte lijken te zitten. Die druk pratend rondlopen of lijken te slapen. Totdat je ineens een glimlach ziet verschijnen, een blik van herkenning. Er rolt af en toe een traan over een gerimpelde wang, maar bovenal zie ik lachende mensen die het heerlijk vinden om ook een dansje te maken.

(namen zijn veranderd omwille van de privacy, muv die van Paul en Roselle)

Laat je reactie achter

Ik vind het leuk als je laat weten hoe jij erover denkt.